Hani bazen çığlık dolusu bağırmak, içinizden ne gelirse
söyleyesiniz gelir... Ya da bazen yavaşça mirildanasiniz...
Hangisini tercih ederseniz edin aynı zamanda görünmez olmayı da
istersiniz. Çünkü bu ilgi bekliyorum değil aksine yalnız bırakın
cigligidir.

Bazen bende böyle hissedebiliyorum iste... Bütün derdimi anlatacak
tek bir kelimeyi var gucumle bağırıp ama diğer bir yandan da
kimsenin anlamamasını hatta duymamasini istiyorum.

Pek bir derdim de yok aslında. Belki biraz simariklik benimkisi...

Ama keyifsiz, mutsuz, umutsuz ve huysuzum bugün..
Battaniyenin altına toplayıp ayaklarımı kanepede hiç bir şey
yapmak istiyorum sadece.

Hadi kısın su kara kısmı bitsin artık....

|

Bu hafta kardan dolayı burnunun ucunu bile evden çıkarayanlara önerim: shopbop
Marc Jacobs, 7 for All Mankind, Juicy Couture, Micheal Kors, Missoni, UGG ve daha niceleri Amerika fiyatları ve ücretsiz shipping ile kapınızda... Alışveriş yapamadım bu haftasonu diye üzülmeyin...

|

Malum İstanbul'u kar kapladığı bu günlerde insan evde sakin vakit geçirmek istiyor. Kar deyince aklıma sıcak şarap geldi ve dün evde yapmaya koyuldum...

Tarifini Jewel'ın blogundan buldum... Ama markette kabuk tarçın ve vanilya bulamayınca biraz değişik bir yol izledim...

Önce yarım bardak suda 5-6 esmer küp şeker, 2 kaşık tarçın ve bir paket şekerli vanilini kaynattım. Sonra ince tel süzgeçten süzerek sıvı halde kalanı soğutmaya bıraktım.

Bir şişe şarap içerisine 2 adet 4'e kırılmış nutmeg, bir yeşil elma kabuğu, üzerine 8 adet karanfil saplanmış portakal, yarım limon kabuğu rendesi ve soğumaya bıraktığım sıvıyı şarabın içerisine döktüm, kapaklı cam tencerede 10 dakika kadar ısıttım. Kesinlikle kaynamamalı, ve en kısık ateşte ısıtılmalı...

Sonra afiyetle içtik....

|

Eh piyasa şartlarını göz önüne aldığınızda bankaların gelirlerinin giderek azaldığını, ve 2010 senesinin karlılık açısından iyice zorlanacakları gerçeğinin gün gibi ortada olduğunu az çok hepimiz biliyoruz.

Hal böyle olunca müşterilerine istemeye istemeye yaptıkları bonus kampanyalarının da tadı iyicene kaçtı.

Yılbaşında 4 sektörde 100'er TL harcadığınızd 100 TL bonus kazandıran bir kampanya vardı. Şartları ağır, bir de üstüne katılımınızı mesaj ile bildirmeniz gerekiyordu. Neyse aslında benim de bir nevi denk gelerek, bir nevi de harcamalarımı öne alarak katılımım oldu. Mesajımı da attım. Tebrikler kartınıza bonusunuz yüklenecektir mesajımı da aldım.

Derken bonuslar yüklenmedi. Açıp sorduğumda ne deseler beğenirsiniz. Benim BP diye gittiğim ve ekstremde Bilmemne Petrol yazan benzin istasyonunun üye işyeri kodu akaryakıt olarak gözükmüyormuş. O yüzden bonus vermemişler, ama garantiyi seçtiğim için çok memnunlarmış...

Ey sevgili garanti, şu taksitlerim bitsin 2 ay sonra, artık ne yazık ki cüzdanımdaki yerini boşaltıp, başka banka kartı ile değiştiricem. Ayrıca ben müşteriyim, ne bileyim ki senin şaşkın elemanlarından biri, herşeyden habersiz BP istasyonunu yanlışlıkla akaryakıt yerine iç çamaşırı dükkanı olarak tanımlamadı?

Yazık ve ayıp diyorum. Neyse belli ki seneye bonus falan da vermeyeceksiniz, ben en iyisi şu taksitlerimi bitirip yavaştan kart ücreti 80 TL olmayan bir banka bulayım...

|

Kimseye dokundurmak niyetinde olmadan sessiz sakin yaşamımı sürdüren bendeniz öğlen yine sinirlendim. :) Bu aralar blogum, kızınca içimi döktüğüm bir platform haline dönme yolunda farkındayım, ama yazmazsam çatlarım...

Öğlen deniz kenarı semtlerden birindeki starbucks'da geçiyor olay; tıklım tıkış mekanda bir de ekstra sandalyeyi çantaları için işgal etmiş iki adet teyze konumuz. Malum biz de oturucaz sandayye arıyoruz, haliyle çantaların olduğu sandalyeye yöneldik. Rica ettik etmesine de aldığımız cevap bir parça komik oldu. "Aaaa bu sandalye dolu, çantalarımız var görüyosunuz, başka sandalye bulun"

Teyzecim ben başka sandalye bulurum da sen kırkından sonra terbiyeyi nereden bulacan onu bilemedim. Buyrun işte topluma ve oksijenimize zarar ziyan bir kişilik.... Çantasını bile kendinden kişilikli bir konuma getirmiş zihniyeti huzurlarınızda paylaşmak istedim. Bu vesileyle, otobüse de çantası için bilet atıyor mudur acaba merak ettim.

|

Hani anlar vardır... yetti artık ben gidiyorum dersiniz... Gidemeseniz de o gitme isteği sizi alıp götürür...
Ve yerler vardır, desktopunuzda ya da evinizdeki takvimde bakıp bakıp iç çektiğiniz...

http://80gunde20alem.com/

80 günde 20 ülke, TC Vatandaşlarına vize uygulamayan 3 kıtada 20 farklı ülke....
Hani bu aralar içinizde bir gitme isteği ve de gidebilecek güç varsa buyrun tıklayın, kayıt olun...
Dünya boyu bir maceraya atın kendinizi hadi....

:)

|

sabahtan beri cümleler var aklımda, kah ben söylüyorum, kah içimden bir ses... bazen yankılanıyor, bazen gözümden yaş geliyor. "İstiklal ve Cumhuriyete kastededecek düşmanlar", "Cebren ve hile ile", "iktidara sahip olanlar gaflet ve dalalet, ve hatta hiyanet"

1927. Atatürk'ün Gençliğe hitabeyi yazdığı sene. Ama bilmem sizin de 82 sene sonra bu cümleler kulağınızda çınlıyor mu? Özellikle 10 Kasım'larda. Sabah yakınlardaki bir firma tüm çalışanlarını binanın önüne çıkarmış saygı duruşunda hep beraber yer aldılar, tüylerim diken diken oldu, yanlarında durdum ben de. Sanki çok da az kalmadığımızın bir kanıtıycasına güç verdi...

Ama zor, ne bırakıcaz çocuklarımıza bir baksanıza, GDO, domuz gribi, bir sürü multinational firma...
Sabahın 6sında uyandırıp ilkokula göndermekle başlayacak koşturmaca, yarış atı gibi kolejlere önce sonra üniversiteye hazırlayacağınız, bir değil iki master gerekir diyip koşturmasına çanak tutacağız, sonra bir firmada yok pahasına girip başlayacak çalışmaya, asıl değerlerimizin ne olduğunu unutacak belki de...

Ben finans sektöründe çalışıyorum, amacımız hayat kurtarmak ya da hayatı güzelleştirmek değil yani. Para yönetiyoruz, daha çok para kazanmayı hedefleyerek. Oysa sabahtan akşama kadar etrafımda en önemli işin kendine ait olduğunu düşünen, eve gitmeden çalışan, hasta çocuğunu evde bakıcısına bırakan, bütün çalışanlarının burada sabahlamasını isteyen ama netice de bal bile yapamayan arıların olduğu bir kovanda gibiyim...

Mcdonaldsı tarhanaya, huzuru paraya tercih ettiğimiz gün mü kaybettik biz herşeyi. Kitap okumaktansa dizilere bakıp hipnotize olurken mi bu ülke, bu vatan kaybolup gitti. Herkesi borçlandırıp mı susturdular zaman içinde...

Peki ama iki çift çorap bir somun ekmekle vatan kurtaran, yeniden yapan, dünyaya meydan okuyan, gözü açık bir dönemden nasıl bugünlere geldik biz.

Dediğim gibi güneşe rağmen bir hüzünlü gün bugün. Denecek pek de birşey yok bugün...

|

Geçen hafta migrostan alışveriş yaptım. Malum artık biraz sebze yiyelim, sağlıklı beslenelim dertlerimiz var. Gerçi sebzelerinde hangi tohumlarla nasıl yetiştirildiği, bünyemize girdikten sonra sağlıklı mı sağlıksız mı kişiler haline geleceğimizin de pek bir garantisi yok.

Aldıklarım arasında Ispanak da vardı. Ve nasıl pişirsem ıspanağı diye düşünürken, Ispanak Mücveri diye bir tarif ilişti gözüme, yine her zamanki gibi ben biraz değiştirdim tarifi ama çok güzel oldu. Tıpkı Ispanaklı börek gibi... Denemek isterseniz;

2 kaşık yoğurt
2 kaşık un
2 yumurta
2 kaşık yağ
2 dilim beyaz peynir
1 demet Ispanak
Tuz

Ispanak haricindeki tüm malzemeleri bir kapta karıştırıyorsunuz, İyice yıkanmış ve doğranmış Ispanak yapraklarını karıştırıp, 180 derecede 20 dakika, üstü kızarana dek pişiriyorsunuz. Yanında yoğurtla çok hafif ve güzel bir yemek oluyor.

|

Ben de iki üç satır bir şeyler yazmasam olmazdı ama di mi? :) Aslında 5 dakika öncesine kadar hiç böyle bir niyetim yoktu. Ama malum aslında grip ve soğuk algınlığı mevsimindeyiz. Durmayan yağmur, aniden bastıran rüzgar ve grip virüsünün kol gezdiği bir dönemde sağlam kalmak oldukça zor.
Peki paniğe kapılmadan, vitamin ve stressiz bir hayatla kendinizi güçlü tutmaktan başka, bir de belirtilerini karşılaştırarak kendinize faydalı olabilirsiniz. Bir yandan da hijyen ve sterile olmaya devam lütfen...

|

Genç bir Times muhabirinin karısını kim neden kaçırır? Dünyanın dört bir yanında işlenen cinayetlerin nasıl bir bağlantısı olabilir? Şifreli mesajlar, kutsal kitaplar... Eğer Dan Brown kitaplarını elinden düşürmeyenlerdenseniz, bunu mutlaka okumanız gerek. Şifrelerin içinde kaybolurken bir sonraki bölümü iple çekecek ve kitabı elinizden düşüremeyeceksiniz.

Daha fazla ipucu vermeyeyim.
Polisiye sevenlerin kaçırmaması gereken bir kitap...

Ben de artık evde sararmaya yüz tutmuş kitaplarımı bir bitireyim.

|